دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 Evaluation of the Effects of Copper Oxide Nanoparticles on Oxidative Stress Induction and Stimulation of Secondary Metabolite Biosynthesis in Artemisia annua L. Cell Suspension Cultures بررسی اثرات نانوذرات اکسید مس بر القای تنش اکسیداتیو و تحریک بیوسنتز متابولیت‌های ثانویه در کشت سوسپانسیون سلولی Artemisia annua L. 5 23 242976 10.22034/jrpsm.2026.561708.1100 FA ایمان خالداری گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران. 0000-0002-9651-3534 اسماعیل افشون بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان جنوبی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سید سجاد حسینی نیک آزمایشگاه مرکزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران Journal Article 2025 11 01 Plant secondary metabolites are recognized as bioactive and valuable compounds in the pharmaceutical, food, and cosmetic industries. Limitations in the natural production of these metabolites, along with ecological risks associated with the overharvesting of medicinal plants, have made the application of biotechnological approaches, such as plant tissue and cell culture and elicitation of biosynthetic pathways, a research and industrial necessity. This study aimed to investigate the effects of concentration and incubation time of green‑synthesized copper oxide nanoparticles on oxidative responses and the accumulation of phenolic and flavonoid compounds in Artemisia annua L. cell suspension cultures. Cells were treated with three nanoparticle concentrations (0, 20, and 40 µg ml⁻¹) for three incubation periods (24, 48, and 72 h), and H₂O₂ content, activities of catalase, ascorbate peroxidase, and guaiacol peroxidase, as well as total phenolic and flavonoid contents, were quantified. Results demonstrated that 20 µg ml⁻¹ induced a controlled increase in H₂O₂, enhanced catalase and ascorbate peroxidase activities, and led to the highest accumulation of phenolics and flavonoids at 72 h. Treatment with 40 µg ml⁻¹ had a stimulatory effect at 24 h; however, prolonged exposure intensified oxidative stress, resulting in marked reductions in phenolic and flavonoid contents. The observed patterns suggest that oxidative stress and H₂O₂ accumulation may contribute to defense responses and regulation of biosynthetic pathways. These findings highlight the importance of precisely controlling nanoparticle concentration and treatment duration to harness stimulatory effects while avoiding oxidative damage, and underscore the potential of plant cell culture systems for secondary metabolite production. متابولیت‌های ثانویه گیاهی به‌عنوان ترکیبات زیست‌فعال و ارزشمند در صنایع دارویی، غذایی و آرایشی شناخته می‌شوند. محدودیت‌های موجود در تولید طبیعی این متابولیت‌ها، همراه با خطرات اکولوژیکی ناشی از برداشت بیش‌ازحد گیاهان دارویی، به‌کارگیری رویکردهای زیست‌فناورانه مانند کشت بافت و سلول گیاهی و تحریک مسیرهای بیوسنتزی را به یک ضرورت پژوهشی و صنعتی تبدیل کرده است. این مطالعه با هدف بررسی اثرات غلظت و زمان انکوباسیون نانوذرات اکسید مس سنتزشده به‌روش سبز بر پاسخ‌های اکسیداتیو و تجمع ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی در کشت سوسپانسیون سلولی Artemisia annua L. انجام شد. سلول‌ها با سه غلظت نانوذره (۰، ۲۰ و ۴۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر) در سه دوره انکوباسیون (۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت) تیمار شدند و میزان H₂O₂، فعالیت‌های کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز و همچنین محتوای کل فنول‌ و فلاونوئید اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که غلظت ۲۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر موجب افزایش کنترل‌شده H₂O₂، افزایش فعالیت کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز و بیشترین تجمع فنول‌ها و فلاونوئیدها در ۷۲ ساعت شد. تیمار با ۴۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر نانوذرات در ۲۴ ساعت اثر تحریک‌کنندگی داشت؛ اما تیمار طولانی‌مدت در این غلظت باعث تشدید تنش اکسیداتیو و کاهش قابل‌توجه محتوای فنول‌ها و فلاونوئیدها گردید. الگوهای مشاهده‌شده نشان می‌دهد که تنش اکسیداتیو و تجمع H₂O₂ می‌تواند در پاسخ‌های دفاعی و تنظیم مسیرهای بیوسنتزی نقش داشته باشد. این یافته‌ها اهمیت کنترل دقیق غلظت نانوذرات و مدت تیمار را برای بهره‌گیری از اثرات محرک و جلوگیری از آسیب اکسیداتیو برجسته می‌کند و ظرفیت سیستم‌های کشت سلولی گیاهی را برای تولید متابولیت‌های ثانویه نشان می‌دهد.

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242976_ae196a4d7b0002f467e66d14ccd9f91c.pdf

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 Modulatory Effect of Ulva fasciata L.Green Algal Extract on Physiological and Biochemical Responses of Triticum aestivumunder Lead Heavy Metal Stress اثرتعدیلی عصاره جلبک سبزUlva fasciataL. برپاسخ‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گندم در مواجهه با تنش فلز سنگین سرب 25 43 242977 10.22034/jrpsm.2026.556476.1096 FA سمیرا آزادی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهیدچمران اهواز، خوزستان، ایران. سیدمنصور سیدنژاد گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهیدچمران اهواز، خوزستان، ایران آذین غفاری زاده گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهیدچمران اهواز، خوزستان، ایران. عبدالعلی گیلانی بخش اصلاح و تهیه بذر، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران. Journal Article 2025 10 04 Soil contamination with heavy metals, particularly lead, represents a significant environmental challenge that reduces plant growth and performance by inducing oxidative stress and disrupting physiological processes. The present study aimed to investigate the effects of different concentrations (0, 2.5, 5, 7.5, and 10% v/v) of the green seaweed Ulva fasciataL. extract as a natural biostimulant on selected physiological and biochemical traits of Triticum aestivum under lead stress (0, 15, 45, and 75 ppm). The experiment was conducted as a factorial arrangement in a completely randomized design with three replications. The obtained data were subjected to statistical analysis using SAS software, and mean comparisons were performed using Duncan’s multiple range test at a significance level of P < 0.01. Treatment with lead nitrate resulted in decreased leaf area, photosynthetic pigment content, and total protein, along with increased levels of malondialdehyde (MDA), proline, and soluble carbohydrates, indicating the occurrence of oxidative stress. In contrast, application of the seaweed extract, particularly at 10% concentration, mitigated the adverse effects of lead and enhanced photosynthetic pigments, total protein, and the activities of antioxidant enzymes, including catalase, peroxidase, and ascorbate peroxidase. These findings suggest that the bioactive compounds in the seaweed extract play a crucial role in enhancing plant tolerance to heavy metal stress through stimulation of the antioxidant system and improvement of photosynthetic processes. Accordingly, U. fasciata extract can be utilized as an environmentally friendly biostimulant to improve growth and resistance of crop plants in heavy metal-contaminated soils. آلودگی خاک با فلزات سنگین، به‌ویژه سرب، از چالش‌های مهم زیست‌محیطی است که با ایجاد تنش اکسیداتیو و اختلال در فرآیندهای فیزیولوژیکی، رشد و عملکرد گیاهان را کاهش می‌دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر غلظت‌های مختلف (صفر، 5/2، 5، 5/7 و 10 درصد حجمی/ حجمی) عصاره جلبک سبزUlva fasciata L. به عنوان یک محرک زیستی طبیعی بر برخی ویژگی‌های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه Triticum aestivumتحت تنش سرب (صفر، 15، 45 و 75 ppm) انجام شد. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. داده‌ها با نرم‌افزارSAS تجزیه‌وتحلیل آماری شدند و مقایسه میانگین‌ها با آزمون چنددامنه دانکن در سطح احتمال 01/0 >P انجام گرفت.تیمار گیاهان با نیترات سرب موجب کاهش سطح برگ، محتوای رنگدانه‌های فتوسنتزی و پروتئین کل و افزایش میزان مالون‌دی‌آلدئید (MDA)، پرولین و کربوهیدرات‌های محلول گردید که بیانگر بروز تنش اکسیداتیو بود. در مقابل، کاربرد عصاره جلبک به‌ویژه در غلظت 10 درصد، اثرات منفی سرب را تعدیل نموده و موجب افزایش رنگدانه‌های فتوسنتزی، پروتئین کل و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی شامل کاتالاز، پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز گردید. به نظر می‌رسد ترکیبات زیست‌فعال عصاره جلبک از طریق تحریک سامانه آنتی‌اکسیدانی و بهبود فرآیندهای فتوسنتزی، نقش مؤثری در افزایش تحمل گیاه به تنش فلزات سنگین دارند. بر این اساس، عصاره جلبک U. fasciata می‌تواند به عنوان محرک زیستی سازگار با محیط زیست در بهبود رشد و مقاومت گیاهان زراعی در خاکهای آلوده به فلزات سنگین مورد استفاده قرار گیرد.

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242977_1ce7975312c096284b1b014649de95f5.pdf

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 Effect of foliar application of humic acid and silicon on some quantitative and qualitative characteristics of Matricaria chamomilla L. under salinity stress اثر محلولپاشی اسید هیومیک و سیلیکون روی برخی خصوصیات کمی و کیفی بابونه (Matricaria chamomilla L.) در شرایط تنش شوری 45 62 242978 10.22034/jrpsm.2026.545129.1089 FA مهتاب صالحی گروه علوم و مهندسی باغبانی دانشگاه بوعلی سینا ـ مجتمع آموزش عالی نهاوند (ویژه دختران)، همدان، ایران 0000-0002-6605-7574 رومینا زینلی دانشجوی کارشناسی رشته علوم و مهندسی باغبانی، دانشگاه بوعلی سینا ـ مجتمع آموزش عالی نهاوند (ویژه دختران)، همدان، ایران Journal Article 2025 11 01 In order to investigate the effect of foliar application of humic acid and silicon on some quantit In order to investigate the effect of foliar application of humic acid and silicon on some quantitative and qualitative characteristics of Matricaria chamomilla L. under salt stress, an experiment was conducted as a factorial based on a completely randomized design with three replications in research greenhouse of Nahavand Higher Education Complex during 2024. Experimental factors included salinity stress at three levels (0, 50, 100 mM), foliar application of humic acid at three levels (0, 0.5 and 1.5 g.L-1) and silicon foliar application at three levels (0, 1.5 and 3 mM). Chlorophyll a, b content, fresh and dry weight of flower, height of the plant, capitulum diameter, total phenol and flavonoid contents were measured traits in this experiment. The results indicated a positive effect of the application of humic acid and silicon on most of the studied traits, so that the highest amount of chlorophyll a (1.04 mg.g-1) and chlorophyll b (0.55 mg.g-1) was observed at 50 mM salinity and using 0.5 g.L-1 humic acid and without the use of silicon. The highest values of plant height (41 cm) and capitulum diameter (8.28 mm) were obtained by applying 50 mM salinity and the simultaneous use of 0.5 g.L-1 humic acid and 3 mM silicon. The increase percentage of these traits compared to the absence of humic acid and silicon at the same salinity level were 24.39 and 23.55%, respectively. The highest levels of total phenols (13.07 mg gallic acid.g-1 extract) and total flavonoids (26.66 mg rutin.g-1 extract) were obtained at a salinity level of 100 mM, 1.5 mM silicon, and without the use of humic acid. With simultaneous application of humic acid and silicon, the adverse effects of salt stress on some traits such as plant height and capitulum diameter were reduced. Therefore, the use of humic acid and silicon can be suggested as an effective method to reduce the destructive effects of salinity stress. ative and qualitative characteristics of Matricaria chamomilla L. under salt stress, an experiment was conducted as a factorial based on a completely randomized design with three replications in greenhouse research of Nahavand Higher Education Complex during 2024. Experimental factors included salinity stress at three levels (0, 50, 100 mM), humic acid foliar application at three levels (0, 0.5 and 1.5 g/L) and silicon foliar application at three levels (0, 1.5 and 3 mM). The results indicated a positive effect of the application of humic acid and silicon on most of the studied traits, so that the highest amount of chlorophyll a (1.04 mg/g) and chlorophyll b (0.55 mg/g) was observed at 50 mM salinity and using 0.5 g/L humic acid and without the use of silicon. The highest values of plant height (41 cm) and capitulum diameter (8.28 mm) were obtained by applying 50 mM salinity and the simultaneous use of 0.5 g/L humic acid and 3 mM silicon. The increase percentage of these traits compared to the absence of humic acid and silicon at the same salinity level were 24.39 and 23.55%, respectively. The highest levels of total phenols (13.07 mg gallic acid/g extract) and total flavonoids (26.66 mg rutin/g extract) were obtained at a salinity level of 100 mM, 1.5 mM silicon, and without the use of humic acid. به منظور بررسی اثر محلولپاشی اسید هیومیک و سیلیکون بر برخی خصوصیات کمی و کیفی بابونه تحت تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی مجتمع آموزش عالی نهاوند در سال 1403 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل تنش شوری در سه سطح (صفر، 50 و 100 میلیمولار)، محلولپاشی اسید هیومیک در سه سطح (صفر، 5/0 و 5/1 گرم در لیتر) و محلولپاشی سیلیکون در سه سطح (صفر، 5/1 و 3 میلیمولار) بود. صفاتی که در این آزمایش مورد اندازهگیری قرار گرفتند، عبارت بودند از: محتوای کلروفیل a و b ، وزن تر و خشک گل، ارتفاع گیاه، قطر کاپیتول، محتوای فنل و فلاونوئید کل. نتایج، بیانگر تأثیر مثبت کاربرد اسید هیومیک و سیلیکون بر اکثر صفات مورد بررسی بود، به طوری که بیشترین میزان کلروفیل a (04/1 میلیگرم بر گرم) و بیشترین میزان کلروفیل b (55/0 میلیگرم بر گرم) در شوری 50 میلیمولار و با استفاده از 5/0 گرم در لیتر اسید هیومیک و بدون کاربرد سیلیکون مشاهده شد. بیشترین مقادیر ارتفاع گیاه (41 سانتیمتر) و قطر کاپیتول (28/8 میلیمتر)، با کاربرد 50 میلیمولار شوری و استفاده همزمان از 5/0 گرم در لیتر اسید هیومیک و 3 میلیمولار سیلیکون به دست آمد. درصد افزایش این صفات در مقایسه با عدم کاربرد اسید هیومیک و سیلیکون در همان سطح شوری، بهترتیب 39/24 و 55/23 درصد بود. بیشترین میزان فنل کل (07/13 میلیگرم اسید گالیک بر گرم عصاره) و فلاونوئید کل (66/26 میلیگرم روتین بر گرم عصاره)، در سطح شوری 100 میلیمولار، 5/1 میلیمولار سیلیکون و بدون استفاده از اسید هیومیک به دست آمد. با کاربرد همزمان اسید هیومیک و سیلیکون، آثار سوء تنش شوری در برخی صفات مانند ارتفاع گیاه و قطر کاپیتول کاهش یافت. بنابراین میتوان کاربرد اسید هیومیک و سیلیکون را به عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش اثرات تخریبی تنش شوری پیشنهاد کرد.

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242978_78e22a20a72f93f12cc259899ad8e407.pdf

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 The effect of melatonin foliar spraying on some phytochemical and antioxidant indices of safflower petals (Carthamus tinctorius) اثرمحلول‌پاشی ملاتونین بر برخی شاخص‌های فیتوشیمیایی و آنتی‌اکسیدانی گلبرگ گیاه گلرنگ (Carthamus tinctorius) 63 75 242980 10.22034/jrpsm.2026.560627.1098 FA غلامرضا شریفی بخش بیوتکنولویی کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان 0000-0001-8485-1651 فائزه بلوچی دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان 0009-0003-5288-9120 Journal Article 2025 10 04 Melatonin is known as one of the endogenous cellular regulators that can improve the quantity and quality of the product by affecting the growth and development processes of plants. Considering the importance of secondary plant compounds and their role in physiological characteristics, the aim of this study was to investigate the effects of foliar spraying of melatonin on the contents of total anthocyanins, total phenolics, total flavonoids, and free radical scavenging capacity of safflower petals (Carthamus tinctorius). A field study was started in March 2025 in Shahdad region, Kerman province. Foliar spraying was performed on safflower plants twenty days after planting and at the stage of capitulum completion and before the opening of flowers. Experimental treatments included distilled water (control), melatonin at a concentration of 0.25 mM, and melatonin at a concentration of 0.5 mM. Data analysis was performed using a completely randomized design with three replications. The results showed that foliar application of melatonin at concentrations of 0.25 and 0.5 mM significantly increased the levels of various compounds measured in safflower petals (P<0.001). The highest levels of these compounds were observed in samples treated with 0.5 mM melatonin, which was significantly higher than the control. Also, samples treated with 0.25 mM melatonin increased the contents of each compound compared to the control (P<0.001). Based on the findings of this study, foliar application of melatonin at a concentration of 0.5 mM is recommended as an effective method for increasing phenolic, flavonoid, anthocyanin compounds and antioxidant capacity in safflower petals. The results showed that foliar application of melatonin at concentrations of 0.25 and 0.5 mM significantly increased the levels of various compounds measured in safflower petals (P<0.001). The highest levels of these compounds were observed in samples treated with 0.5 mM melatonin, which was significantly higher than the control. Also, samples treated with 0.25 mM melatonin increased the contents of each compound compared to the control (P<0.001). Based on the findings of this study, foliar application of melatonin at a concentration of 0.5 mM is recommended as an effective method for increasing phenolic, flavonoid, anthocyanin compounds and antioxidant capacity in safflower petals. ملاتونین به عنوان یکی از تنظیم‌کننده‌های درون‌زاد سلولی شناخته می‌شود که با تأثیر بر فرآیندهای رشد و نمو گیاهان می‌تواند موجب بهبود کمیت و کیفیت محصول شود. با توجه به اهمیت ترکیبات ثانویه‌ی گیاهی و نقش آن‌ها در ویژگی‌های فیزیولوژیکی، هدف از این پژوهش بررسی اثر محلول‌پاشی برگی ملاتونین بر میزان آنتوسیانین‌کل، فنول‌کل، فلاونوئیدکل، ظرفیت مهار رادیکال‌های آزاد گلبرگ‌های گلرنگ (Carthamus tinctorius) بود. مطالعه مزرعه‌ای در فروردین‌ماه سال 1404 در منطقه شهداد، استان کرمان آغاز شد. عملیات محلول‌پاشی برگی بر روی گیاهان گلرنگ، بیست روز پس از کاشت و در مرحله تکمیل غوزه‌ها (قبل از باز شدن گل‌ها) انجام‌شد. تیمارهای آزمایشی شامل آب مقطر (شاهد)، ملاتونین با غلظت 25/0 میلی‌مولار و ملاتونین با غلظت 5/0 میلی‌مولار بودند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار صورت گرفت. نتایج نشان داد که محلول‌پاشی برگی ملاتونین در غلظت‌های 25/0 و 5/0 میلی‌مولار موجب افزایش معنی‌دار در مقادیر ترکیبات مختلف سنجش شده درگلبرگ‌های گیاه گلرنگ شد (001/0>P). بیشترین میزان این ترکیبات در نمونه‌های تیمار شده با 5/0 میلی‌مولار ملاتونین مشاهده شد که افزایش معنی‌داری نسبت به شاهد داشت. همچنین نمونه‌های تیمار شده با ملاتونین 25/0 میلی‌مولار هم مقادیر هر یک از ترکیبات را نسبت به شاهد افزایش نشان داده‌اند (001/0>P). بر اساس یافته‌های این تحقیق، محلول‌پاشی با ملاتونین در غلظت 5/0 میلی‌مولار به‌عنوان روشی مؤثر برای افزایش ترکیبات فنولی، فلاونوئیدی، آنتوسیانینی و ظرفیت آنتی اکسیدانی درگلبرگ‌های گیاه گلرنگ پیشنهاد می‌شود.

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242980_12991d360e5cfc3c031bedf500f337a6.pdf

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 Effect of foliar application of salicylic acid on some morphological and non-enzymatic antioxidant characteristics of Licorice (Glycyrrhiza glabra L.) under UV-B stress اثر محلول پاشی برگی سالیسیلیک اسید بر برخی شاخص‌های رشدی و محتوای آنتی‌اکسیدان‌های غیرآنزیمی گیاه شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra L.) تحت تنش UV-B 77 97 242982 10.22034/jrpsm.2026.550058.1092 FA سیاوش حسینی سرقین دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی 0009-0003-8047-7617 فروغ احمدی دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی جلیل خارا دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی شبنم یگانه فر دانشگاه ارومیه، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی Journal Article 2025 10 02 Licorice (Glycyrrhiza glabra L.) is valued in various industries for its secondary metabolites. UV-B radiation stress can impair plant growth and metabolism, while salicylic acid, as a growth regulator, enhances plant tolerance to stress. This study was conducted to investigate the effects of UV-B and salicylic acid on growth and non-enzymatic antioxidant characteristics of licorice in a completely randomized factorial design with three replications during 2023–2024 at Urmia University. Seeds were prepared, germinated, and planted in pots, and at the 5–6 leaf stage, plants were treated with salicylic acid (0, 1, and 2 mM) via foliar application and UV-B stress (30 minutes daily) for two weeks. Growth traits (fresh and dry weight of roots and leaves) and biochemical traits (total phenol, flavonoid, anthocyanin content, and FRAP antioxidant activity) were evaluated. The results showed that UV-B significantly reduced the fresh weight of roots and leaves and dry weight of roots and leaves (by 67%, 68%, 64.6%, and 37.5% compared to the control, respectively) but increased total phenol and flavonoid content. Application of salicylic acid, particularly at 2 mM, mitigated these effects and improved the fresh and dry weight of leaves and roots. Additionally, salicylic acid combined with UV-B significantly increased phenol content in roots (130%), which led to an increase inFRAP antioxidant activity. The antioxidant activity of leaves (158%) and roots (130%) significantly increased under combined treatment of salicylic acid and UV compared to the control. Leaf anthocyanin content significantly increased under salicylic acid treatment. These findings highlight the role of salicylic acid in alleviating the negative effects of UV-B and enhancing the antioxidant defense system of licorice. شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra. ) به دلیل تولید متابولیت‌های ثانویه در صنایع مختلف کاربرد دارد. تنش پرتو فرابنفش نوع (UV-B) می‌تواند رشد و متابولیسم گیاه را مختل کند، در حالی که سالیسیلیک اسید به عنوان تنظیم‌کننده رشد، تحمل گیاه به تنش را بهبود می‌بخشد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات UV-B و محلولپاشی سالیسیلیک اسید بر ویژگی‌های رشدی و آنتی‌اکسیدانی غیرآنزیمی شیرین‌بیان بهصورت فاکتوریل در قالب کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در دانشگاه ارومیه انجام شد. بذرها پس از آماده‌سازی و جوانه‌زنی در گلدان کاشته شده و در مرحله ۵-۶ برگی، تحت تیمارهای سالیسیلیک اسید (۰، ۱ و ۲mM ) به‌صورت محلول‌پاشی و تنش UV-B (نیم ساعت روزانه) به مدت دو هفته قرار گرفتند. صفات رشدی (وزن تر و خشک ریشه و برگ) و فیتوشیمیایی (محتوای فنل، فلاونوئید، آنتوسیانین و فعالیت آنتی‌اکسیدانی FRAP) ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که UV-B به‌طور معنی‌داری وزن تر ریشه و برگ و وزن خشک ریشه و برگ را کاهش (به ترتیب ۶۷٪، ۶۸٪، % 6/64 و % 5/37 نسبت به شاهد)، اما محتوای فنل و فلاونوئید کل را افزایش داد. کاربرد سالیسیلیک اسید، به‌ویژه در غلظت mM 2، این اثرات را تعدیل کرد و وزن تر و خشک برگ و ریشه را بهبود بخشید. همچنین، سالیسیلیک اسید در ترکیب با UV-B محتوای فنل ریشه را به طور معنیداری افزایش داد (%130)، که منجر به افزایش فعالیت آنتی‌اکسیدانی FRAP گردید. فعالیت آنتی اکسیدانی برگ (%158) و ریشه (%130) به طور معنیداری تحت تیمار ترکیبی سالیسیلیک اسید و UV در مقایسه با شاهد افزایش یافت. آنتوسیانین برگ تحت تیمار سالیسیلیک اسید به‌طور معنی‌دار افزایش یافت. این یافته‌ها نشان‌دهنده نقش سالیسیلیک اسید در کاهش اثرات منفی UV-B و تقویت سیستم دفاعی آنتی‌اکسیدانی شیرین‌بیان است.

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242982_c9e567581413a3698ae8e9a2f8989a50.pdf

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان مجله پژوهش در متابولیت‌های گیاهی 3041-9638 3 4 2026 01 21 Optimization of Planting Date and Plant Density for Maximizing Indigocarmine Content and Improving Photosynthetic Traits of Medicinal-Industrial Indigo (Indigofera tinctoria L.) under Khuzestan Climatic Conditions بهینه‌سازی زمان کاشت و تراکم بوته برای حداکثرسازی محتوای ایندیگوکارمین و بهبود صفات فتوسنتزی گیاه دارویی-صنعتی نیل (Indigofera tinctoria L.) تحت شرایط اقلیمی خوزستان 99 115 242983 10.22034/jrpsm.2025.528664.1075 FA محمدرضا زرگران خوزانی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان 0000-0002-7947-2240 محمدحسین قرینه عضو هیئت علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان 0000-0003-0043-7387 احمد کوچک زاده عضو هیئت علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان امین لطفی جلال آبادی عضو هیئت علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان 0000-0002-8427-0002 Journal Article 2025 10 04 Indigofera tinctoria L. is one of the most important medicinal-industrial plants, valued for its indigo carmine pigments and valuable phenolic compounds, which have extensive applications in the pharmaceutical and dyeing industries. As a natural source of plant-based dyes, it holds high economic value & exhibits moderate tolerance to environmental stresses such as drought and heat. This study was conducted in Shahid Bahonar Agricultural High School, Shushtar with the aim of evaluating the effects of planting date and plant density on photosynthetic traits and indigo carmine content of Indigo plant, using a split-plot design based on a randomized complete block design with three replications over two consecutive growing seasons (2022–2023). Treatments in the first year included six planting dates (April 29, May 19, June 8, June 28, July 17 and August 6) and four plant densities (30, 40, 50 and 60 plants per square meter). In the second year, two planting dates (July 17 and August 6) were excluded, and only four planting dates (April 29, May 19, June 8 and June 28) along with the same four plant densities were tested. Analysis of variance revealed that planting date, plant density, and their interaction significantly affected all qualitative traits at the 1% probability level. Mean comparison results showed that early planting in spring (April 29) yielded the highest values for chlorophyll a, chlorophyll b and total chlorophyll (1.82, 0.73 and 2.55 mg/g, respectively), as well as indigo carmine content (5.91 g/m²). Delaying planting, especially during the hotter months, significantly reduced all qualitative traits. A plant density of 40 plants per square meter was identified as the optimal level, at which the highest photosynthetic indices and indigocarmine content were observed. A significant positive correlation between chlorophyll content and indigocarmine concentration indicated a direct relationship between photosynthetic activity and secondary metabolite production in this plant. Overall, early planting in April and a plant density of 40 plants/m² are recommended as the best treatments for maximizing both the quality and quantity of indigo carmine in the indigo plant. گیاه نیل (Indigofera tinctoria L.) یکی از مهم‌ترین گیاهان دارویی-صنعتی است که به‌دلیل داشتن رنگدانه ایندیگو کارمین و ترکیبات فنولی ارزشمند، کاربردهای متعددی در صنایع داروسازی و رنگرزی دارد. این گیاه به‌ عنوان یک منبع طبیعی رنگزا، علاوه بر ارزش اقتصادی بالا، از تحمل نسبی به تنش‌های محیطی مانند خشکی و گرما برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی اثر زمان کاشت و تراکم بوته بر صفات فتوسنتزی و محتوای ایندیگو کارمین گیاه نیل در هنرستان کشاورزی شهید باهنر شوشتر در قالب طرح کرت‌های یک‌بار خردشده بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار و در دو سال زراعی (1401–1402) اجرا گردید. تیمارها در سال اول شامل شش تاریخ کاشت (9 و 29 اردیبهشت، 18 خرداد، 7 و 27 تیر، 16 مرداد) و چهار تراکم بوته (30، 40، 50 و 60 بوته در متر مربع) بودند که در سال دوم، دو تاریخ کاشت (27 تیر و 16 مرداد) حذف و تنها چهار تاریخ کاشت (9 و 29 اردیبهشت، 18 خرداد و 7 تیر) در کنار چهار سطح تراکم مورد آزمایش قرار گرفتند. تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که تاریخ کاشت، تراکم بوته و اثر متقابل آن‌ها بر تمامی صفات کیفی در سطح ۱٪ معنی‌دار بودند. نتایج مقایسه میانگین‌ها نشان داد که کاشت در اوایل فصل بهار (9 اردیبهشت) بیشترین مقادیر را برای کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیلکل (82/1 ،73/0 و 55/2 میلیگرم برگرم) و محتوای ایندیگو کارمین (91/5 گرم بر مترمربع) فراهم کرد. در مقابل، تأخیر در کاشت، به‌ویژه در ماه‌های گرم سال، باعث کاهش معنی‌دار تمامی صفات کیفی شد. همچنین، تراکم 40 بوته در متر مربع به‌عنوان بهینه‌ترین سطح تعیین شد که در آن بالاترین مقادیر شاخص‌های فتوسنتزی و محتوای ایندیگو کارمین مشاهده شد. همبستگی مثبت و معنی‌دار بین کلروفیل‌ها و محتوای ایندیگو کارمین نشان داد که فعالیت فتوسنتزی و تولید متابولیت‌های ثانویه در این گیاه به‌طور مستقیم مرتبط هستند. در مجموع، کاشت زود هنگام در اردیبهشت و استفاده از تراکم 40 بوته در متر مربع به ‌عنوان بهترین تیمار در جهت دستیابی به حداکثر کیفیت و مقدار ایندیگو کارمین پیشنهاد می‌شود .

https://jrpsm.asnrukh.ac.ir/article_242983_f6e3d4e53987808daa4787624cc2b236.pdf