چای پرمصرف‌ترین نوشیدنی بعد از آب و دارای خواص دارویی بسیاری می‌باشدافزایش تقاضا برای مصرف موجب افزایش تمایل به تولید می‌گردد. با توجه به محدودیت مناطق کشت چای در ایران، توجه به افزایش تولید در واحد سطح اهمیت بالایی دارد که مستلزم شناخت و به‌کارگیری ژنوتیپ‌های برتر می‌باشد. در این بررسی صفات بیوشیمیایی برخی ژنوتیپ‌های منتسب به چای دارجلینگ مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و با برخی ژنوتیپ‌های منتخب داخلی مقایسه شدند. صفت‌های بیوشیمیایی کافئین، کلروفیل a، b و کل، پلی‌فنل، خاکستر کل، خاکستر محلول و غیر محلول و عصاره آبی مورد مقایسه و بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش‌ها، صفات بیوشیمیایی نمونه‌ها، تمامی صفات در سطح یک درصد تفاوت معنی‌داری با یکدیگر داشتند که نشان‌دهنده وجود تنوع در بین ژنوتیپ‌های مورد بررسی بود. حداکثر، حداقل و متوسط میزان شاخصه‌های مورد بررسی به ترتیب برای کافئین (03/2، 56/0 و 190/1)، کلروفیل a (11/3، 60/0 و 656/1)، کلروفیل b (62/0، 25/0 و 419/0)، کلروفیل کل (59/3، 94/0 و 075/2)، پلی‌فنل کل (78/16، 33/8 و 011/12)، خاکستر کل (57/6، 04/2 و 933/4)، خاکستر محلول در آب (21/3، 91/0 و 323/2)، خاکستر غیرمحلول در آب (89/3، 67/0 و 608/2) و عصاره آبی (86/42، 26/30 و 533/36) بود. مطالعه حاضر دستورالعمل‌های مفیدی را در مورد استفاده از پارامترهای بیوشیمیایی برگ مورد بررسی در مشخص کردن ژرم‌پلاسم چای ایران ارائه می‌دهد که این صفات می‌توانند در برنامه‌ریزی پروژه‌های اصلاحی و تصمیم‌گیری برای انتخاب والدین مناسب در دورگه‌گیری برای افزایش عملکرد چای و افزایش صفات فیتوشیمیایی مورد استفاده قرار گیرند.